Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ, Η ΑΝΩΝΥΜΙΑ ΚΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger
Από σχολιασμό αναγνώστη
Αν κάποιος θέλει να εκφράζει τη σκέψη του —άσχετα με τον τρόπο που την εκφράζει— και να συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο, πολλές φορές αποφεύγει την υπογραφή. Όχι επειδή δεν έχει άποψη, αλλά επειδή η επανάληψη της άποψης δίνει στον απαίδευτο την εύκολη δυνατότητα να μετατρέψει την κριτική σε προσωπικό προπηλακισμό.
Και αυτό συμβαίνει με τον Αργυρόπουλο, με τον Θανάση Τσώμο και με όποιον άλλον τολμήσει να επιμείνει σε μια διαφορετική θέση.
Έτσι, μοιραία, η ανωνυμία γίνεται σχεδόν μονόδρομος.
Υπάρχει όμως και ένας δεύτερος δρόμος: το σταθερό ψευδώνυμο. «avandi», «ετεροδημότης», "Φιλοδημος"«Διογένης», «φιλελεύθερος», «G» κ.λπ.
Εκεί υπάρχει μια συγκεκριμένη γραφή. Δεν ξέρεις απαραίτητα το πρόσωπο, μπορείς όμως να αναγνωρίσεις έναν τρόπο σκέψης, ένα μοτίβο επιχειρημάτων, μια συνέπεια στις θέσεις. Και αυτό έχει μεγαλύτερη αξία από την απλή αποκάλυψη ενός ονόματος.
Αντίθετα, οι ανώνυμοι που επιτίθενται κατά ριπάς, πάντα με τον ίδιο τρόπο, χωρίς επιχείρημα και χωρίς διάθεση διαλόγου, είναι ίσως ό,τι χειρότερο για τον δημόσιο λόγο. Εξαιρώ, βέβαια, το ευφυές χιούμορ.
Τελικά, όλα συγκλίνουν στα τοπικά κοινά. Εκεί όμως, ανάλογα με την κατηγορία της γραφής, υπάρχει και διαφορετική αξία.
Η υπογραφή δεν προσθέτει κύρος σε ένα αδύναμο επιχείρημα, όπως και η ανωνυμία δεν αφαιρεί την αξία από ένα λογικό επιχείρημα.
Και ειδικά απέναντι στην τυχόν αλαζονεία της εξουσίας, η απλή επίθεση —επώνυμη ή ανώνυμη— δεν αρκεί.
Η τυχόν αλαζονεία της εξουσίας δεν αντιμετωπίζεται με απλοϊκό λόγο, αλλά με καθαρή σκέψη και τεκμηριωμένο επιχείρημα· γιατί απέναντι στην ισχύ, η σοβαρότερη αντίσταση είναι να μην εγκαταλείπεις τη λογική.
Γιατί τελικά, στα τοπικά κοινά, το ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος μιλά, αλλά κυρίως τι λέει — και αν μπορεί να το στηρίξει.Το «τυχόν αλαζονεία» εδώ λειτουργεί πολύ καλά: αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο, αλλά ταυτόχρονα δεν χαρίζει τίποτα στην εξουσία.
Κρίτων
Αναρτήσεις
3 σχόλια:
Συνθέτες σκέψεις από τον Κρίτων.
Όμως διαφωνώ για την ανωνυμια,δεν μπορεί οι δύο τρεις επώνυμοι να τρώνε αλύπητα ξύλο από τους ανώνυμους και να περιμένουμε να αλλάξει κάτι..
Ο Ταπερμαν δεν αλλάζει ,τα προβληματα συνεχίζονται.
Πρέπει να έρθουν και άλλοι .
Με παραμύθια για βατράχια δεν βγαίνει τίποτα.
Ούτε ο Τραχανάς θα λύσει ζητήματα μόνος του.
Μπλοκερ ,από το κείμενο του Κρίτωνα, εύστοχα , αντλεις την σκηνογραφία της εικόνας ,ομολογώ πολύ πετυχημένη!
Ο σερ Έντουαρντ Μπέκετ είχε πει ότι οι ένοπλες δυνάμεις μιας χώρας είναι όπως τις έχει ζητήσει η κοινωνία ,τίποτα λιγότερο ή περισσότερο. Δηλαδή είναι ο καθρέφτης της κοινωνίας ο στρατός. Αυτό φαίνεται ισχύει και στην τοπική αυτοδιοίκηση. Η κοινωνία ζήτησε αυτούς τους δημ συμβούλους και τώρα κοιτάει στον καθρέφτη αυτο το συμβούλιο. Και τώρα ο κάθε ανώνυμους λέει γιατί δεν πηγαίνουν στο συμβούλιο να δώσουν μάχη για ένα καλύτερο μέλλον στο τόπο μας ειδικά την στιγμή που είναι στα σκαριά μεγάλα έργα όπως ο μέγας βιοκα που θεωρητικά θα καθαρίσει την περιοχή ή να μπουν και άλλα μεγάλα έργα στο τραπέζι όπως ο παραλιακός άγιος λογγος κλπ. Ο ανώνυμους που ψηφίζει κρυφά στο παραβάν κρύβεται και στο μπλοκ ζητώντας από τους δημ συμβούλους να μην κρύβονται και να δείξουν φανερά τις απόψεις τους. Είναι κωμικοτραγικο κάπως. Ο ανώνυμους βέβαια βρίζει το τζουβελο στο μπλοκ είτε γιατί ζηλεύει το αξίωμα του, το μισθό,συγνώμη λάθος έξοδα παράστασης 1300 αλλά την άλλη μέρα του κάνει το φίλο και του ζητάει μικρορουσφετακι, ισιωσε το δρόμο του χωραφιου μου ή πάρε το κάδο σκουπιδιών 100 μέτρα μακριά κλπ. Ο ανώνυμους θέλει με αυτό το στυλ 2 καρπούζια στο ίδιο μπράτσο και να ρίξει τις μπηχτές για την οποία αδιαφορία της δημαρχιας αλλά και να μην μπει στην νερα λίστα και να μην έχει μούτρα να ζητήσει κάτι στο άμεσο μέλλον αφού αν γράψει επώνυμα θα καταγραφεί. Η επωνυμία δείχνει θάρρος απαίτηση για κάτι καλύτερο, η ζωντανή κοινωνία που βγαίνει μπροστά μπορεί να δώσει ελπίδα στο παιδί.
Δημοσίευση σχολίου