ΕΠΕΑ ΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger
Επιστολή αναγνώστη
Α.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ
I.Πράσινο.
Ο Δήμαρχος χρησιμοποιεί τον αριθμό «14 άτομα προσωπικό» ως μόνιμη ασπίδα προστασίας. Όμως, η διοίκηση ενός Δήμου κρίνεται από τη διαχείριση και την εύρεση λύσεων. Αν το προσωπικό δεν επαρκεί, η δημοτική αρχή οφείλει να αναζητήσει εναλλακτικές (π.χ. έκτακτες προσλήψεις δίμηνων/οκτάμηνων, χρήση εξωτερικών συνεργείων/εργολάβων, αναδιάταξη εσωτερικού προσωπικού). Το να δηλώνει απλώς ότι «δεν γίνονται θαύματα» αποτελεί παθητική στάση.
Επίσης η δικαιολογία των «πολλών βροχοπτώσεων» που οδήγησαν σε ραγδαία ανάπτυξη της χλωρίδας είναι κοινότυπη. Οι βροχές της άνοιξης δεν είναι ένα απρόβλεπτο, ακραίο φαινόμενο (όπως ένας τυφώνας), αλλά μια επαναλαμβανόμενη φυσική διαδικασία. Ο Δήμος όφειλε να έχει κάνει προληπτικό σχεδιασμό και όχι να αντιδρά κατόπιν εορτής, ρίχνοντας το φταίξιμο στη φύση.
Ενώ η βράβευση και ο έπαινος στον Πολιτιστικό Σύλλογο «Το Κύμα» φαίνεται θετική κίνηση, στην πραγματικότητα κρύβει μια επικοινωνιακή παγίδα. Όταν ο Δήμος ζητά «μιμητές» για να καθαρίζουν τις ακτές και τους δημόσιους χώρους, ουσιαστικά μεταφέρει την υποχρέωση της Πολιτείας στους ίδιους τους φορολογούμενους πολίτες. Οι δημότες πληρώνουν δημοτικά τέλη ακριβώς για να απολαμβάνουν αυτές τις υπηρεσίες από τον Δήμο, όχι για να κάνουν τη δουλειά των συνεργείων.
Τέλος η χρήση λέξεων όπως «ηρωισμός», «αυταπάρνηση» και «Σισύφειο έργο» αποτελεί έντεχνη δραματοποίηση. Στόχος είναι να ευαισθητοποιήσει το κοινό ώστε να μην μπορεί κανείς να ασκήσει σκληρή κριτική. Αν κάποιος διαμαρτυρηθεί για τα χόρτα, αυτόματα εμφανίζεται ως «άδικος» απέναντι στους «ήρωες» εργαζόμενους και τους «άγρυπνους» αντιδημάρχους που επιβλέπουν.
II . Αποκομιδή σκουπιδιών
Η αναφορά του Δημάρχου στο τι «παρέλαβε» (μόλις 3 αξιόμαχα οχήματα) είναι μια δοκιμασμένη πολιτική τακτική για να μειώσει τις προσδοκίες των πολιτών και να κερδίσει χρόνο. Οι δημότες εκλέγουν μια νέα δημοτική αρχή για να λύσει τα προβλήματα, όχι για να υπενθυμίζει διαρκώς την κατάσταση των προκατόχων της. Αν η θητεία έχει προχωρήσει, η επίκληση του «τι παραλάβαμε» αρχίζει να χάνει την επικοινωνιακή της ισχύ.
Ο Δήμαρχος παρουσιάζει μια υπερδιπλάσια αύξηση της δύναμης των απορριμματοφόρων (από 3 σε 7) Αν η δύναμη του στόλου υπερδιπλασιάστηκε, η καθαριότητα στον Δήμο θα έπρεπε να είναι εμφανώς καλύτερη. Αν οι δημότες εξακολουθούν να βλέπουν ξεχειλισμένους κάδους και βρωμιά, τότε το πρόβλημα δεν ήταν τα οχήματα, αλλά η κακή διαχείριση, τα δρομολόγια, η έλλειψη οδηγών ή ο κακός συντονισμός.
Ο Δήμαρχος επιπλήττει («ψέγει») δημόσια τους πολίτες που πετούν σκουπίδια μετά τις 10:30 π.μ. ή ρίχνουν ακατάλληλα αντικείμενα προκαλώντας ζημιές.Αν και η ατομική ευθύνη των πολιτών είναι υπαρκτή, η χρήση της ως δικαιολογία για τη συνολική αποτυχία της αποκομιδής είναι προβληματική:
Σε έναν τουριστικό και παραθαλάσσιο Δήμο (ειδικά το καλοκαίρι), η ολοκλήρωση της αποκομιδής στις 10:30 το πρωί σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις εστίασης, τα καταστήματα και οι επισκέπτες θα γεμίζουν τους κάδους κατά τη διάρκεια της υπόλοιπης ημέρας. Το να μένουν τα σκουπίδια στον ήλιο για 24 ώρες επειδή «το δρομολόγιο τελείωσε νωρίς» αποτελεί πρόβλημα σχεδιασμού του Δήμου, όχι των πολιτών.
ΙΙΙ. Ακτές
Ο Δήμαρχος προβάλλει μια εικόνα ετοιμότητας, επικαλούμενος έγκαιρο καθαρισμό και επίσημους ελέγχους καταλληλότητας των υδάτων. Μια επίσημη μέτρηση δείχνει την κατάσταση της θάλασσας τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα που πάρθηκε το δείγμα.Η θαλάσσια ρύπανση σε μια περιοχή με προβληματικό αποχετευτικό δίκτυο είναι δυναμική. Μια ξαφνική βλάβη, μια υπερχείλιση ή η αυξημένη τουριστική κίνηση του Σαββατοκύριακου μπορούν να ανατρέψουν την εικόνα μέσα σε λίγες ώρες. Επομένως, το «πιστοποιητικό» μιας δειγματοληψίας δεν εγγυάται ότι η θάλασσα παραμένει καθαρή όλο το καλοκαίρι.
Ο Δήμαρχος επιλέγει να εμπιστευτεί αποκλειστικά την κρατική σφραγίδα για να προστατεύσει το τουριστικό προϊόν, υποτιμώντας την εύλογη καχυποψία των πολιτών που βλέπουν ή μυρίζουν κάτι διαφορετικό στην παραλία.
Τα νερά ενός κόλπου καθαρίζουν κυρίως λόγω των θαλάσσιων ρευμάτων και της φύσης. Η υποχρέωση του Δήμου δεν είναι να «χαίρεται» επειδή η θάλασσα αυτοκαθαρίστηκε, αλλά να διασφαλίζει ότι τα λύματα του Δήμου δεν πέφτουν σε αυτή.
ΙV.KOIMΗΤΗΡΙΑ
Ο Δήμαρχος εκφράζει «παράπονο» για την έλλειψη σεβασμού και ευταξίας από τους πολίτες.Ομως τα κοιμητήρια είναι δημόσιοι χώροι υπό την απόλυτη εποπτεία και ευθύνη του Δήμου. Αν κάποιοι πετούν μπάζα («απόβλητα εκσκαφών») μέσα στα νεκροταφεία, αυτό σημαίνει ότι οι χώροι είναι αφύλακτοι και δεν υπάρχει κανένας έλεγχος. Η επίκληση του «σεβασμού» είναι επικοινωνιακό τέχνασμα για να καλυφθεί η έλλειψη δημοτικής αστυνόμευσης ή προσωπικού φύλαξης.
Ο Δήμαρχος πιστώνεται πολιτικά ότι αγγίζει ένα χρόνιο πρόβλημα (εκκένωση από το 2011) και κατηγορεί τις προηγούμενες διοικήσεις ότι «κανένας δεν ασχολήθηκε σοβαρά». Ενώ το έργο της εκκένωσης είναι πράγματι απαραίτητο, ο χαρακτηρισμός του χώρου ως «υγειονομική βόμβα» και «αισθητική ρύπανση» λειτουργεί ως δίκοπο μαχαίρι. Αν ο χώρος ήταν τόσο επικίνδυνος, η τωρινή δημοτική αρχή όφειλε να έχει δράσει με κατεπείγουσες διαδικασίες από την πρώτη ημέρα της θητείας της, αντί να φτάνει στο σημείο να βάζει τελεσίγραφα μήνες μετά.
Β.ΥΔΡΕΥΣΗ
Η δήλωση του Δημάρχου «αισιοδοξούμε ότι... δεν θα αντιμετωπίσουμε κανένα πρόβλημα στην υδροδότηση» λειτουργεί προκαταβολικά ως επικοινωνιακό άλλοθι. Η φράση συνοδεύεται από τη βολική γενική εξαίρεση «με μικρές εξαιρέσεις». Σε έναν τουριστικό Δήμο, όπου ο πληθυσμός πολλαπλασιάζεται το καλοκαίρι, οι «μικρές εξαιρέσεις» (π.χ. πτώση πίεσης ή διακοπές τις ώρες αιχμής) είναι ακριβώς αυτό που ταλαιπωρεί τους κατοίκους και εκθέτει τις επιχειρήσεις εστίασης και τα ξενοδοχεία.
Για την παραλία Καινούργιου, τη Χρυσή Ακτή και το εσωτερικό δίκτυο των Καμένων Βούρλων, ο Δήμαρχος δεν παρουσιάζει έτοιμα έργα, αλλά προθέσεις («θα υποβάλουμε», «εκπονούμε μελέτη για να διεκδικήσουμε»). Η χρηματοδότηση από την Περιφέρεια ή το Υπουργείο δεν είναι εξασφαλισμένη, αλλά εξαρτάται από εγκρίσεις και κονδύλια. Παρουσιάζοντας τις μελέτες ως λύση, ο Δήμαρχος μεταθέτει την υλοποίηση των πραγματικών έργων στο απώτερο μέλλον, κερδίζοντας πολιτικό χρόνο για προβλήματα που απαιτούν άμεση αντιμετώπιση σήμερα.
Τέλος η αναφορά στην αποκατάσταση της υδροδότησης στο Νεκροταφείο του Μώλου παρουσιάζεται ως λύση ενός «χρόνιου προβλήματος». Η παροχή νερού σε ένα κοιμητήριο ή η αλλαγή ενός καμένου ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού στον Άγιο Χαράλαμπο αποτελούν βασικές, καθημερινές υποχρεώσεις της τεχνικής υπηρεσίας ενός Δήμου. Η υπερπροβολή τους στην επίσημη ανάρτηση του Δημάρχου δείχνει προσπάθεια να «γεμίσει» η λίστα των επιτευγμάτων με αυτονόητες εργασίες συντήρησης.
Γ . Άρδευση
Στο κομμάτι της Άρδευσης, ο Δήμαρχος επιλέγει μια έντονα ηθικοπλαστική ρητορική, καταγγέλλοντας τους οφειλέτες και στρέφοντας τους συνεπείς δημότες εναντίον τους, αντί να επιλύσει το ζήτημα θεσμικά. Παράλληλα, η αναφορά στο νέο δίκτυο στον Μώλο ουσιαστικά παραδέχεται προηγούμενη δυσλειτουργία, ενώ αγνοείται το οικονομικό πλαίσιο που πλήττει τους αγρότες της περιοχής.
Δ. Αγροτική Οδοποιία
Στο κομμάτι της Αγροτικής Οδοποιίας, ο Δήμαρχος χρησιμοποιεί ξανά τη μέθοδο της σύγκρισης με το παρελθόν (από 1 σε 4 χειριστές) για να δείξει αποτελεσματικότητα, ενώ παράλληλα θέτει ένα πρακτικό άλλοθι (το μέγεθος του δικτύου και οι πολλαπλές ανάγκες) για να δικαιολογήσει τυχόν καθυστερήσεις.
Αν ο Δήμος διαθέτει πλέον 4 χειριστές αντί για κανέναν , οι παραγωγοί θα έπρεπε να βλέπουν τα αποτελέσματα στους αγροτικούς δρόμους πολύ πιο γρήγορα. Αν οι δρόμοι παραμένουν απροσπέλαστοι, με λακκούβες και ζημιές από τις βροχές, τότε η αύξηση του προσωπικού μένει στα «χαρτιά» και δεν μεταφράζεται σε έργο.
Η έκταση του αγροτικού δικτύου στον Δήμο Καμένων Βούρλων είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες, δεν προέκυψε ξαφνικά. Μια οργανωμένη δημοτική αρχή οφείλει να γνωρίζει τις ανάγκες και να μην χρησιμοποιεί τα χιλιόμετρα ως δικαιολογία για το γεγονός ότι «είναι πρακτικά αδύνατο» να φτιαχτούν οι δρόμοι.
Ο Δήμαρχος ζητά από τους παραγωγούς να κατανοήσουν ότι υπάρχει προτεραιότητα με βάση την εποχή της κάθε καλλιέργειας (ελιά, φιστίκι, σιτηρά). Αυτή η «ιεράρχηση» στην πράξη σημαίνει ότι κάποιες περιοχές μένουν πίσω. Οι αγρότες όμως χρειάζονται πρόσβαση στα κτήματά τους όλο το χρόνο για ραντίσματα, κλαδέματα και περιποίηση, όχι μόνο την περίοδο της συγκομιδής. Το να είναι ένας δρόμος κατεστραμμένος εκτός συγκομιδής δυσχεραίνει εξίσου την παραγωγή.
Η παραδοχή ότι τα ίδια μηχανήματα καθαρίζουν ακτές, μαζεύουν κλαδιά και φτιάχνουν βλάβες ύδρευσης αποκαλύπτει κακό συντονισμό και έλλειψη εξειδικευμένου στόλου. Ουσιαστικά ο Δήμαρχος παραδέχεται ότι αν σπάσει ένας αγωγός ύδρευσης, το μηχάνημα θα φύγει από τον αγροτικό δρόμο. Αυτή η εσωτερική «ανακύκλωση» των ίδιων εργαλείων για διαφορετικές ανάγκες δείχνει ότι ο Δήμος λειτουργεί πυροσβεστικά (τρέχει πίσω από τις ζημιές) και όχι με βάση ένα οργανωμένο, καθημερινό πλάνο.
Ε. Αποχέτευση
Ο Δήμαρχος παρουσιάζει ένα «ολιστικό» σχέδιο εκατομμυρίων, το οποίο όμως έχει αποφασιστεί χωρίς τις απαραίτητες πρόδρομες και εμπεριστατωμένες μελέτες που απαιτούνται για έργα τέτοιου μεγέθους. Παρουσιάζεται ως «προσεχές» ενώ βρίσκεται απλώς στο «στάδιο της ωρίμανσης».
ΣΤ Παρεμβάσεις στις υποδομές
Η ενότητα των υποδομών επικεντρώνεται σε αποσπασματικές παρεμβάσεις και συντηρήσεις, όπως ο σταμπωτός τάπητας και οι περιορισμένοι φωτισμοί, οι οποίες στερούνται συνολικού στρατηγικού σχεδιασμού και αντοχής. Η χρήση χορηγιών για βασικές ανάγκες υποδηλώνει αδυναμία εξεύρεσης ιδίων πόρων, ενώ τα τεχνικά έργα, αν και θετικά, απαιτούν ευρύτερες μελέτες για την αποτελεσματικότητά τους.
Συνολικά, η ενότητα αυτή ακολουθεί την ίδια πεπατημένη: ο Δήμαρχος παρουσιάζει τις βασικές συντηρήσεις των σχολείων ως προσωπική επιτυχία και ζητά εύσημα για το Κλειστό Στάδιο, προσφέροντας στους δημότες μια μελέτη στα χαρτιά αντί για ένα ανοιχτό γήπεδο.
Η. Κοινωνικές Δομές
Η εξασφάλιση χρηματοδότησης 300.000€ μέσω ΕΣΠΑ για τη δημιουργία Κοινωνικού Φαρμακείου και Παντοπωλείου στο πρώην Ειρηνοδικείο Μώλου, καθώς και οι προληπτικοί έλεγχοι του «Βοήθεια στο Σπίτι», είναι αναμφίβολα μια θετική εξέλιξη. Όμως η συγκέντρωση των δομών στον Μώλο δυσκολεύει την πρόσβαση για τους κατοίκους των πιο απομακρυσμένων ή ορεινών χωριών, ειδικά για όσους δεν έχουν μεταφορικό μέσο. Επίσης οι προληπτικοί έλεγχοι υγείας καλύπτουν αρχικά μόνο συγκεκριμένες κοινότητες. Η υγεία και η φροντίδα όμως δεν πρέπει να διαχωρίζονται με γεωγραφικά κριτήρια. Τέλος τα κονδύλια του ΕΣΠΑ είναι περιορισμένα και κάποια στιγμή τελειώνουν. Χωρίς μόνιμο πλάνο και ιδίους πόρους του Δήμου, οι δομές κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς προϊόντα.
Θ. Λαϊκοθρησκευτικές γιορτές και εκδηλώσεις.
Ο Δήμαρχος πανηγυρίζει ότι το παζάρι του Αγίου Κωνσταντίνου άφησε καθαρό κέρδος 7.500 ευρώ στο ταμείο, σε αντίθεση με προηγούμενες ζημιογόνες χρήσεις. Το ποσό των 7.500 ευρώ για ένα μεγάλο, παραδοσιακό παζάρι με δεκάδες εκθέτες και πόλους επισκέπτες είναι εξαιρετικά μικρό για να παρουσιάζεται ως δείγμα «αναπτυξιακής πολιτικής». Η προσπάθεια να βαφτιστεί το πενιχρό αυτό κέρδος ως «σημειολογική επιτυχία» γίνεται απλώς για να δημιουργηθεί πολιτικό αφήγημα εις βάρος των προκατόχων του.
Η ανάρτηση αναφέρει ότι ο Δήμος «συνδραμεί» επί 40 ημέρες σε πληθώρα λαϊκοθρησκευτικών εκδηλώσεων (Άγναντη, Άγιος Σεραφείμ, Κόμνηνα κ.λπ.). Ο Δήμαρχος αποφεύγει να δώσει συγκεκριμένα οικονομικά στοιχεία (έσοδα-έξοδα) για το συνολικό κόστος αυτών των 40 ημερών. Οι δημότες δεν μαθαίνουν πόσα χρήματα δαπανήθηκαν από τον προϋπολογισμό του Δήμου για εξέδρες, ήχο, φωτισμό ή δημόσιες σχέσεις σε αυτές τις εκδηλώσεις. Η διαφανής διαχείριση απαιτεί πλήρη απολογισμό και όχι επιλεκτική αναφορά κερδών μόνο από μία δραστηριότητα (το παζάρι).
Τα τοπικά πανηγύρια και οι θρησκευτικές γιορτές στις κοινότητες (π.χ. Αγίου Κωνσταντίνου, Αγίας Τριάδας) στηρίζονται στην παράδοση, την πίστη και την ανάγκη των κατοίκων για κοινωνικοποίηση. Ο κόσμος θα συμμετείχε μαζικά ούτως ή άλλως. Ο Δήμος οφείλει απλώς να παρέχει την υποδομή (καθαριότητα, ρεύμα). Το να καρπώνεται η διοίκηση την «εμπορική κινητικότητα» και την επιτυχία των θεσμών αυτών αποτελεί καθαρή επικοινωνιακή εκμετάλλευση.
Ι. Αθλητισμός
Ο Δήμαρχος επαινεί τον Άρη Αγίου Κωνσταντίνου και άλλα τοπικά σωματεία, επιδιώκοντας ταύτιση με την αθλητική δραστηριότητα της νεολαίας και προβάλλοντας την οικονομική τόνωση από τη διοργάνωση ποδοσφαιρικών τουρνουά. Η ανάλυση επισημαίνει αντιφάσεις, καθώς η «στήριξη» εμφανίζεται ως επικοινωνιακή, ενώ υποβόσκουν προβλήματα στις αθλητικές υποδομές.
Στην ενότητα «Ζ. Παρεμβάσεις σε Σχολικά κτίρια και υποδομές», ο ίδιος ο Δήμαρχος γράφει αυτολεξεί:«...για την αποκατάσταση βλαβών και τον εξωραϊσμό του Κλειστού Σταδίου Καμένων Βούρλων, που για χρόνια παραμένει εκτός λειτουργίας!»Αυτή είναι η πιο τρανταχτή απόδειξη. Η κεντρική κλειστή αθλητική υποδομή του Δήμου, η οποία θα έπρεπε να φιλοξενεί τμήματα μπάσκετ, βόλεϊ, γυμναστικής και τη νεολαία της περιοχής, είναι εγκαταλελειμμένη και σφραγισμένη για χρόνια. Το γεγονός ότι τώρα εκπονήθηκε μια μελέτη επιβεβαιώνει ότι μέχρι σήμερα δεν υπήρχε καν το βασικό σχέδιο για να επισκευαστεί.
Ενώ ο Δήμαρχος στην ενότητα «Ι. Αθλητισμός» συγχαίρει ονομαστικά 8 ποδοσφαιρικές ομάδες και ακαδημίες (Άρη Αγίου Κωνσταντίνου, Μώλο, Καινούργιο, Ρεγγίνι, Άγιο Σεραφείμ κ.λπ.) και ανακοινώνει 3 μεγάλα τουρνουά, δεν κάνει ούτε μία αναφορά σε έργα αναβάθμισης των γηπέδων τους.
Οι ομάδες αυτές χρειάζονται σύγχρονους χλοοτάπητες (φυσικούς ή συνθετικούς), ασφαλή αποδυτήρια με ζεστό νερό, περίφραξη και προβολείς για προπονήσεις.Η πλήρης αποφυγή αναφοράς σε συντήρηση αυτών των χώρων, την ώρα που εξαίρει τη «θυσία» των ιδιωτών που βάζουν «χρόνο και χρήματα», δείχνει ότι ο Δήμος περιορίζεται σε ρόλο θεατή, αφήνοντας τα γήπεδα στην τύχη τους.
Ο Δήμαρχος υπόσχεται οικονομικό όφελος στην τοπική αγορά από τη φιλοξενία ομάδων από όλη την Ελλάδα. Όταν όμως προσκαλείς αθλητές και τις οικογένειές τους σε μια περιοχή, οι υποδομές σου (γήπεδα, κερκίδες, χώροι υγιεινής) πρέπει να είναι υποδειγματικές. Αν τα γήπεδα των κοινοτήτων παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης ή αν το Κλειστό Στάδιο είναι σφραγισμένο, η εικόνα που αποκομίζουν οι επισκέπτες υποβαθμίζει το τουριστικό προϊόν των Καμένων Βούρλων.
Ι Β. Παιδικές χαρές
Η ανάρτηση του Δημάρχου παρουσιάζει την πιστοποίηση 9 παιδικών χαρών, μια νομική υποχρέωση ασφαλείας, ως προσωπικό επίτευγμα μέσω επικοινωνιακής τακτικής που στοχεύει στην αποδόμηση της προηγούμενης διοίκησης. Η ανάλυση δείχνει ότι η χρήση σκληρής γλώσσας για τον κίνδυνο των παιδιών αναδεικνύει την εφαρμογή του νόμου ως «άθλο», ενώ παράλληλα αποκρύπτεται η ακριβής γεωγραφική κατανομή των πιστοποιήσεων και παραδέχεται καθυστερήσεις σε συγκεκριμένες κοινότητες (Άγιος Σεραφείμ, Καινούργιο). Η ανάρτηση φαίνεται να εξυπηρετεί την αποκατάσταση της εικόνας της διοίκησης, υποβαθμίζοντας το γεγονός ότι η ασφάλεια των παιδικών χαρών αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση.
Πολιτικά και διοικητικά η καθυστέρηση των 2,5 ετών (από τον Ιανουάριο του 2024 που ανέλαβε η παρούσα δημοτική αρχή) δεν δικαιολογείται πλήρως, ειδικά όταν χρησιμοποιείται με τόσο δραματικό τρόπο για την άσκηση κριτικής στους προηγούμενους.
ΙΓ. Πολιτιστικές Εκδηλώσεις
Η ανάρτηση του Δημάρχου για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις αποκαλύπτει μια επικοινωνιακή στρατηγική που επιχειρεί να ωραιοποιήσει την κατάσταση μέσω αισιόδοξων υποσχέσεων, παρά τις σημαντικές οργανωτικές αδυναμίες. Ο καθυστερημένος προγραμματισμός εκδηλώσεων στα μέσα Ιουνίου, σε συνδυασμό με την απόπειρα οικειοποίησης του έργου των πολιτιστικών συλλόγων, υποδηλώνει προχειρότητα και έλλειψη ουσιαστικής εξωστρέφειας.
ΙΔ. Αποπληρωμή χρεών και εξυγίανση των οικονομι-κών του Δήμου
Προφανώς και ο Δήμαρχος όφειλε να πληρώσει τα χρέη του παρελθόντος. Είναι νομική και θεσμική του υποχρέωση, καθώς ο Δήμος έχει συνέχεια και οι οφειλές προς προμηθευτές ή δικαστικές αποφάσεις δεν παραγράφονται επειδή άλλαξε η δημοτική αρχή.
Όταν ένας Δήμος πληρώνει χρέη από «ίδια κεφάλαια», αυτό σημαίνει ότι χρησιμοποιεί χρήματα που εισπράττει απευθείας από τους δημότες (μέσω των δημοτικών τελών, των τελών ύδρευσης, των κλήσεων, κ.λπ.).
Τα δημοτικά τέλη έχουν ανταποδοτικό χαρακτήρα. Οι δημότες τα πληρώνουν για να έχουν καθαριότητα, φωτισμό, πράσινο και καλές υποδομές σήμερα.
Αν ο Δήμος μαζεύει αυτά τα χρήματα και τα δίνει για να κλείσει τρύπες του 2014, ηθικά και πολιτικά στερεί από τον σημερινό φορολογούμενο τις υπηρεσίες που δικαιούται. Αυτό εξηγεί γιατί η καθημερινότητα (χόρτα, σκουπίδια, γήπεδα) παρουσιάζει αυτή την κακή εικόνα.
Υπήρχαν άλλοι τρόποι για να καλυφθούν αυτά τα χρέη χωρίς να «στεγνώσει» η αγορά και η καθημερινότητα του Δήμου:
Κρατικές επιχορηγήσεις για ληξιπρόθεσμα: Το Υπουργείο Εσωτερικών βγάζει τακτικά ειδικά κονδύλια (όπως τα 640.000 € που αναφέρει) ακριβώς για να βοηθήσει τους Δήμους να εξοφλήσουν παλαιά χρέη και δικαστικές αποφάσεις. Μια αποτελεσματική διοίκηση ρίχνει όλο το βάρος εκεί, ώστε να μην αγγίξει τα χρήματα της καθημερινότητας των πολιτών.
Μακροχρόνιες ρυθμίσεις: Οι οφειλές προς μεγάλους παρόχους (π.χ. για τα καύσιμα ή τους λαμπτήρες LED) θα μπορούσαν να μπούν σε πολυετείς διακανονισμούς με χαμηλές δόσεις, ώστε να μην αναγκάζεται ο Δήμος να πληρώνει 380.000 € μαζεμένα, παγώνοντας άλλα απαραίτητα έργα.
Η μεγαλύτερη αντίφαση στην ανάρτηση του Δημάρχου είναι ότι χρησιμοποιεί μια αναγκαστική και αυτονόητη γραφειοκρατική υποχρέωση (την πληρωμή των χρεών) ως «προσωπικό άθλο» και ως μόνιμη δικαιολογία για όσα δεν γίνονται στον Δήμο.
Ο ΔΙΑΥΓΗΣ Διαβάστε περισσότερα...
Αναρτήσεις
