Η Επικινδυνότητα μιας Εφησυχασμένης Τοπικής Κοινωνίας

Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger

Επιστολή αναγνώστη

Του ΚΡΙΤΩΝΟΣ

Υπάρχει άραγε κάποια «σταθερή» που να μπορεί ένας απλός πολίτης-δημότης να επιδράσει παρεμβαίνοντας στην τοπική πολιτική, εκτός από τις γνωστές νομοτυπικές διαδικασίες, για το γενικό καλό και όχι για το ατομικό του συμφέρον;

Εννοούμε ότι ο Δήμος ως θεσμός είναι η δημοκρατική κανονικότητα. Όμως μια υπερβολή, μια αστοχία, μια μη ωφέλιμη ή μη αποδεκτή απόφαση δεν μπορει, να αντιμετωπιστεί μόνο από ένα φυσικό πρόσωπο. χρειάζεται συλλογική παρέμβαση.
Έτσι γεννιέται η έννοια της συλλογικότητας.

Υπάρχουν πολλοί Σύλλογοι στον τόπο μας που, βάσει καταστατικού, εκπληρώνουν συγκεκριμένες πρωτοβουλίες κοινωνικού ή συντεχνιακού χαρακτήρα.

Ο Σύλλογος Ενεργών Δημοτών ΚΒ διαφέρει ριζικά από όλους αυτούς.
Δεν περιορίζεται σε μία μόνο θεματική.
Η επίκεντρος του είναι η συστηματική παρακολούθηση και παρέμβαση στις αποφάσεις και πράξεις της Δημοτικής Αρχής, με διπλό στόχο:

Την ΕΠΙΚΟΥΡΙΑ στο σωστό και το ωφέλιμο,
- και την ΕΝΣΤΑΣΗ εκεί που θεωρεί ότι υπάρχει λάθος.

Είναι μια νόμιμη ασφαλιστική δικλείδα εντός της χρονικής περιόδου που μεσολαβεί από τη μία δημοτική εκλογή μέχρι την επόμενη. Μια δικλείδα που λειτουργεί πριν, η λάθος απόφαση γίνει, μη αναστρέψιμη ζημιά για την τοπική κοινωνία.

Φυσικά, τίποτα δεν εξασφαλίζει ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου θα έχει πάντα την απαιτούμενη ΕΤΟΙΜΟΤΗΤΑ και ΓΝΩΣΗ.
Αυτό όμως δεν ακυρωνει την ωφελιμότητα της ίδιας της ύπαρξής του.

Μένει λοιπόν σε κάθε σωστό δημότη, εφόσον κινείται μέσα στα πλαίσια της ηθικής στάσης για τα τοπικά κοινά, να σκεφτεί:
Γιατί πρέπει να είμαι απλό μέλος του Συλλόγου;

Η αριθμητική παρουσία στις διαδικασίες ανάδειξης ενός πλουραλιστικού Διοικητικού Συμβουλίου είναι η βασική προϋπόθεση για να διατηρηθεί ο Σύλλογος στην εμπροσθοφυλακή της κοινωνικής ζωής του τόπου μας.

Το ανωτέρω κείμενο δεν είναι κάλεσμα συσπείρωσης –αν και έτσι μπορεί να ακούγεται.
Είναι ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
Μια σκέψη που υπενθυμίζει ότι η μεγαλύτερη απειλή για μια τοπική κοινωνία δεν είναι πάντα η (τυχόν) κακή Δημοτική Αρχή, αλλά η αδράνεια και η εφησύχαση των πολιτών που την αφήνουν να λειτουργεί χωρίς έλεγχο.