Δήμος Καμένων Βούρλων: Ένας Καλλικράτης, πολλές νοοτροπίες και το αλαλούμ του τοπικισμού

Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger

Επιστολή αναγνώστη

Γιατί δυσκολεύεται ο Δήμος Καμένων Βούρλων να καλύψει διαχρονικές ανάγκες των δημοτών του; Μία από τις αιτίες είναι ο τοπικισμός, ο οποίος τροφοδοτείται από τις πραγματικές διαφορές των περιοχών που συνενώθηκαν διοικητικά, χωρίς να αποκτήσουν απαραίτητα κοινή αντίληψη για τις προτεραιότητες και την ανάπτυξή τους.
Και δεύτερον από λαϊκιστές δημάρχους που εργαλειοποιουν τον τοπικισμό για προσωπικο πολιτικό όφελος!

Η οικονομική φυσιογνωμία του Δήμου δεν είναι ομοιογενής. Το τουριστικό προϊόν των Καμένων Βούρλων έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά από τις πηγές εισοδήματος των αγροτικών περιοχών και την επαγγελματική ή βιοτεχνική δραστηριότητα άλλων περιοχών, ιδιαίτερα του πρώην Δήμου Μώλου.
Ο τουρισμός έχει εποχικότητα και ιδιαίτερες απαιτήσεις σε υποδομές και περιβαλλοντική προστασία. Η γεωργία και η βιοτεχνία έχουν διαφορετικές ανάγκες και προτεραιότητες.

Δεν μπορούμε, λοιπόν, να αντιμετωπίζουμε όλες τις περιοχές σαν να έχουν την ίδια οικονομική βάση και τις ίδιες αναπτυξιακές προοπτικές, παράδειγμα, η εμφανής οικονομική πτώση του Αγίου Κωννου.

Όταν, όμως, απουσιάζουν σαφή κριτήρια προτεραιοτήτων, η δυσκολία ικανοποίησης των αναγκών γεννά αγανάκτηση και η αγανάκτηση μετατρέπεται σε Τοπικό παραλογισμό,δηλ ΤΟΠΙΚΙΣΜΟ.

Το ζήτημα της Αποχέτευσης είναι χαρακτηριστικό σημείο τριβης . Η προστασία του περιβάλλοντος αφορά όλους, αλλά οι ανάγκες κάθε περιοχής δεν έχουν κατ’ ανάγκη την ίδια ένταση. Το ερώτημα δεν είναι αν θα επικρατήσει ο ενιαίος βιολογικός καθαρισμός ή ένα σύστημα περισσότερων εγκαταστάσεων. Είναι ποια λύση αποδεικνύεται τεχνικά καταλληλότερη, περιβαλλοντικά ασφαλέστερη και οικονομικά βιώσιμη.

Συνθήματα όπως «ολιστικό πρόγραμμα», «μεταφορά λυμάτων» ή «ενιαίος ΕΕΛ» δεν αποτελούν από μόνα τους τεκμηρίωση. Η επιλογή πρέπει να βασίζεται σε συγκριτικές μελέτες, στο κόστος κατασκευής και λειτουργίας, στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και στις πραγματικές ανάγκες των οικισμών.
Αν η καλύτερη λύση είναι ο διαχωρισμός του συστήματος, αυτό πρέπει να αποδειχθεί. Αν είναι η ενιαία εγκατάσταση, πρέπει επίσης να τεκμηριωθεί.

Εδώ βρίσκεται η ευθύνη της δημοτικής διοίκησης. Δεν αρκεί να ισορροπεί ανάμεσα στις τοπικές διεκδικήσεις ούτε να αφήνει τις αντιπαραθέσεις να καθορίζουν τις αποφάσεις.
Το ίδιο πρέπει να ισχύει για τις συγκοινωνιες, την ύδρευση, τα απορρίμματα, τις υποδομές και την κατανομή των δημοτικών πόρων.

Η συνένωση των παλαιών δήμων δεν σημαίνει ότι οι περιοχές τους πρέπει να χάσουν τις ιδιαιτερότητές τους.
Σημαίνει ότι πρέπει να ενταχθούν σε μια κοινή στρατηγική, η οποία θα αναγνωρίζει τις διαφορετικές ανάγκες τους χωρίς να τις μετατρέπει σε αιτία διαρκούς αντιπαράθεσηςλ.χ ποιος κρίνει ότι περιβαντολογικα η θαλασσαωειναι καλύτερος αποδέκτης επεξεργασμένων λυματων από ένα άλλο γεωγραφικό σημείο ?

Ο τουρισμός δεν μπορεί να εξομοιωθεί με τη γεωργία και τη βιοτεχνία. Μπορούν, όμως, να συνυπάρξουν με διαφορετικές παρεμβάσεις όπου χρειάζονται και με κοινό γνώμονα το δημόσιο συμφέρον.

Το πρόβλημα, τελικά, δεν είναι ότι οι περιοχές διαφέρουν. Είναι ότι δυσκολευόμαστε να μετατρέψουμε αυτές τις διαφορές σε βάση συνεννόησης. Όταν κάθε περιοχή διεκδικεί αποκλειστικά για τον εαυτό της, ο Δήμος παραμένει ενιαίος στα χαρτιά, αλλά κατακερματισμένος στη λειτουργία του(Γνώμη μέσου δημοτη Αγίου Κωννου για την μεταφορά λυμάτων στο κέντρο)

**Ο Δήμος Καμένων Βούρλων χρειάζεται κοινή στρατηγική, όχι υποχρεωτικά κοινές λύσεις για όλα. Χρειάζεται τεκμηρίωση αντί για συνθήματα και διοίκηση αντί για τη διαρκή διελκυστίνδα μεταξύ των περιοχών του.**

Κριτων