Η «Σιωπή των Αμνών» στο Δημοτικό Συμβούλιο Καμένων Βούρλων: Η σιωπή δεν είναι πλέον αθωότητα, είναι ευθύνη

Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger

Επιστολή αναγνώστη

Η έκφραση «η σιωπή των αμνών» χρησιμοποιείται συχνά για να περιγράψει την παθητικότητα μιας ομάδας ανθρώπων απέναντι σε ένα σοβαρό πρόβλημα ή μια αδικία. Στην πολιτική ζωή, ο όρος αυτός αποκτά μια ακόμα πιο σκοτεινή διάσταση: περιγράφει τη στιγμή που οι εκπρόσωποι των πολιτών μετατρέπονται από ελεγκτές της εξουσίας σε απλούς θεατές – ή ακόμα χειρότερα, σε πειθήνια όργανα που οδηγούνται, «ως πρόβατα επί σφαγήν», στην αποδοχή αποφάσεων χωρίς καμία αντίσταση.

Στον Δήμο Καμένων Βούρλων, παρατηρούμε επί 2,5 χρόνια μια ανησυχητική ομοφωνία. Οι δημοτικοί σύμβουλοι της παράταξης του Δημάρχου κ. Κυρμανίδη φαίνεται να έχουν υιοθετήσει πλήρως αυτή τη «σιωπή». Αποδέχονται, προσυπογράφουν και νομιμοποιούν με την ψήφο τους κάθε εισήγηση, ακόμη και όταν οι ψίθυροι –ή και οι κραυγές– για παράνομες μεθοδεύσεις πληθαίνουν.

Όμως, η σιωπή στην πολιτική δεν είναι λύτρωση, όπως στο γνωστό μυθιστόρημα. Είναι συνενοχή.

Θέλουμε να υπενθυμίσουμε στους κυρίους και τις κυρίες του Δημοτικού Συμβουλίου ότι:

Η υπογραφή έχει ονοματεπώνυμο: Η πίστη στον επικεφαλής της παράταξης σταματά εκεί που αρχίζει ο νόμος. Οι μελλοντικές αστικές και ποινικές ευθύνες για παράνομες πράξεις δεν θα βαρύνουν μόνο έναν, αλλά όλους όσους έδωσαν το «πράσινο φως» με τη σιωπή τους.

Ο ρόλος του συμβούλου δεν είναι διακοσμητικός: Εκλεχτήκατε για να υπηρετείτε το δημόσιο συμφέρον και τη νομιμότητα, όχι για να αποτελείτε το «χειροκρότημα» μιας αυταρχικής διοίκησης.

Η κοινωνία παρακολουθεί: Η παθητικότητα και ο φόβος μπροστά στις συνέπειες μιας διαφωνίας σας καθιστούν αδύναμους να προστατέψετε τον τόπο μας.

Η «σιωπή των αμνών» τελειώνει πάντα με μια θυσία. Στην περίπτωσή μας, η θυσία είναι η ίδια η αξιοπιστία του Δήμου και το μέλλον των πολιτών.

Σας καλούμε, έστω και τώρα, να σπάσετε τη σιωπή σας. Μην περιμένετε να γίνετε οι «μοιραίοι» μιας κατάστασης που αύριο θα κληθείτε να απολογηθείτε για αυτήν. Η νομιμότητα δεν είναι προαιρετική και η κριτική σκέψη δεν είναι προδοσία – είναι η τελευταία σας γραμμή άμυνας απέναντι στην προσωπική σας ευθύνη.

Ο Διαυγής