Ύβρις και Εξουσία: Το Αρχαίο Μάθημα που Αγνοεί η Δημοτική Αρχή.

Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger

Επιστολή αναγνώστη

Στην αρχαία ελληνική σκέψη, η έννοια της Ύβρεως κατείχε κεντρική θέση, περιγράφοντας την αλαζονεία του ανθρώπου που υπερεκτιμά τις δυνάμεις του και περιφρονεί τους άγραφους ηθικούς νόμους. Πρόκειται για την πεποίθηση ότι κάποιος μπορεί να δρα ανεξέλεγκτα, δίχως να λογοδοτεί σε θνητούς ή θεούς.

Αυτή η υπέρβαση των ορίων, όμως, προκαλεί τη θεϊκή παρέμβαση. Η διαδικασία της πτώσης ακολουθεί μια νομοτελειακή πορεία:

Άτη: Όταν ο υβριστής ξεπερνά το μέτρο, οι θεοί τού στέλνουν την «Άτη», μια κατάσταση πνευματικής τύφλωσης και θόλωσης του νου.
Κλιμάκωση: Υπό την επήρεια της Άτης, το άτομο οδηγείται σε ακόμη μεγαλύτερα σφάλματα, χάνοντας την επαφή με την πραγματικότητα.
Νέμεσις: Η αλυσίδα αυτή ολοκληρώνεται με τη «Νέμεσι», τη δίκαιη οργή των θεών που επιφέρει την τιμωρία και την καταστροφή, υπενθυμίζοντας με σκληρό τρόπο στον άνθρωπο τα πεπερασμένα όριά του.

Όταν η διοίκηση του Δήμου Καμένων Βούρλων, υπό τον Ηλία Κυρμανίδη, διολισθαίνει σε πρακτικές αλαζονείας και περιφρόνησης του δημόσιου διαλόγου, οφείλει να θυμάται ότι η ιστορία δεν χαρίζεται σε κανέναν υβριστή. Η πίστη στο ακαταλόγιστο και η υπέρβαση του μέτρου νομοτελειακά φέρνουν την Άτη. Και αν ο ίδιος θεωρεί ότι μπορεί να δρα δίχως συνέπειες, η Νέμεσις —με τη μορφή της λαϊκής κρίσης— θα είναι εκεί για να του υπενθυμίσει ότι κανείς δεν είναι υπεράνω των ορίων που θέτει η ηθική και η δημοκρατία.

Ας προσέξει ο Δήμαρχος Ηλίας Κυρμανίδης: η Ύβρις πάντα γεννά την Άτη και η Άτη οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στη Νέμεσι. Στην πολιτική, όπως και στην αρχαία τραγωδία, το σκληρό μάθημα της τιμωρίας έρχεται πάντα για εκείνους που πίστεψαν πως οι κανόνες δεν ισχύουν για τους ίδιους.

Ο ΔΙΑΥΓΉΣ