Η ευθύνη για το «Σκοτάδι» στις Παραλίες της Φθιώτιδας

Αναρτήθηκε από… kamena voyrla blogger

Επιστολή αναγνώστη

Η διαφάνεια στις ακτές κολύμβησης της Φθιώτιδας έχει βουλιάξει στη γραφειοκρατία. Οι λουόμενοι στερούνται το αυτονόητο δικαίωμα να γνωρίζουν την ακριβή ποιότητα του νερού στο οποίο κολυμπάνε.

Με την εύκολη ταμπέλα «κατάλληλη παραλία», οι αρμόδιοι φορείς κρύβουν τα πραγματικά μικροβιολογικά ευρήματα. Αυτή η αόριστη πρακτική στερεί από τους πολίτες την ελευθερία επιλογής. Παράλληλα, ανοίγει την πόρτα σε αμφισβητήσεις, φήμες και πανικό.

Ποιος φέρει όμως την ευθύνη για αυτή την κατάσταση;
1. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας είναι η πρώτη και κύρια υπεύθυνη για το ενημερωτικό χάος. Οι Διευθύνσεις Υγείας της Περιφέρειας είναι αυτές που πραγματοποιούν τις δειγματοληψίες και κρατούν στα χέρια τους τα πρωτογενή δεδομένα.
Η τακτική της Περιφέρειας μέσα στο 2026 επιβεβαιώνει πλήρως το καθεστώς της αοριστίας:
Στις 5 Ιουνίου 2026, εξέδωσε επίσημο δελτίο τύπου ανακοινώνοντας ότι οι ακτές είναι «απόλυτα ασφαλείς», χωρίς όμως να δημοσιεύσει κανένα απολύτως αριθμητικό στοιχείο.
Στις 25 Ιουνίου 2026, υπέγραψε την επίσημη διοικητική πράξη χαρακτηρισμού των ακτών της Φθιώτιδας. Αντί για διαφανή ενημέρωση, έστειλε στους Δήμους ένα γενικόλογο έγγραφο με τη λέξη «κατάλληλες», κλειδώνοντας τις πραγματικές εργαστηριακές αναλύσεις στα συρτάρια της.
Στις 31 Ιουλίου 2026, μετά την αναστάτωση που προκάλεσαν οι καταγγελίες του ΠΑΚΟΕ, κατέφυγε σε μια κοινή επικοινωνιακή ανακοίνωση με την ΠΕΔ. Αντί να απαντήσει με τα επίσημα νούμερα των μετρήσεων, οχυρώθηκε ξανά πίσω από τη γραφειοκρατική απόφαση του Ιουνίου.
Με αυτή την πρακτική, η Περιφέρεια παραβιάζει συστηματικά την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2003/4/ΕΚ που επιβάλλει την ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στα πρωτογενή περιβαλλοντικά δεδομένα.

2. Στη δεύτερη βαθμίδα ευθύνης βρίσκεται το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας (ΥΠΕΝ). Ως ο ανώτατος εποπτικός φορέας της χώρας, οφείλει να ελέγχει και να επιβάλλει την άμεση ροή των δεδομένων.
Το Υπουργείο ανέχεται την πλημμελή συμπεριφορά της Περιφέρειας. Επιτρέπει στο Εθνικό Μητρώο Υδάτων Κολύμβησης να στερείται πρόσφατων αναλυτικών αναρτήσεων. Έτσι, το ΥΠΕΝ καθίσταται συνυπεύθυνο για τη συστηματική παραβίαση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2006/7/ΕΚ, η οποία απαιτεί ανοιχτή, έγκαιρη και αναλυτική πληροφόρηση.

3. Στο τέλος της αλυσίδας βρίσκονται οι Δήμοι της Φθιώτιδας, μεταξύ των οποίων και ο Δήμος Καμένων Βούρλων. Οι τοπικές αρχές λειτουργούν ως απλοί θεατής και βολεύονται πίσω από το γενικό χαρτί της Περιφέρειας.
Αντί οι Δήμοι να απαιτήσουν τα αναλυτικά στοιχεία και να τα αναρτήσουν σε εμφανείς πινακίδες πάνω στην άμμο —όπως ρητά επιβάλλει η ευρωπαϊκή νομοθεσία— σιωπούν. Αφήνουν τους δημότες και τους τουρίστες ανενημέρωτους, την ώρα που οι ίδιοι κολυμπάνε.

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία δεν αναγνωρίζει τον όρο «κατάλληλη». Επιβάλλει σαφείς διαβαθμίσεις: Εξαιρετική, Καλή, Επαρκής, Ανεπαρκής.
Η Περιφέρεια, με τη συνένοχη ανοχή ΥΠΕΝ και Δήμων, τσουβαλιάζει τις τρεις πρώτες κατηγορίες. Μια παραλία «Εξαιρετική» (σχεδόν μηδενικά μικρόβια) παρουσιάζεται ίδια με μια παραλία «Επαρκή» (που αγγίζει τα επικίνδυνα όρια ασφαλείας).
Αυτή η αοριστία στερεί την ελευθερία επιλογής. Ένας γονιός με μικρά παιδιά ή ένας άνθρωπος με ευαίσθητη υγεία έχει το δικαίωμα να επιλέξει να κολυμπήσει μόνο σε «Εξαιρετικά» ύδατα.
Η κατάσταση στη Φθιώτιδα γίνεται εκρηκτική όταν στην έλλειψη στοιχείων προστίθενται αναδυόμενες οσμές και μη διαυγείς θάλασσες.
Η αίσθηση αντικαθιστά την ανάλυση: Όταν το νερό μυρίζει ή είναι θολό (συχνά λόγω οργανικής ρύπανσης ή υπερχειλίσεων), ο λουόμενος εμπιστεύεται τις αισθήσεις του. Η εμμονή των αρχών στο «όλα είναι κατάλληλα» εκμηδενίζει την αξιοπιστία τους και γεννά υποψίες για συγκάλυψη.
Οικονομική ασφυξία στον τουρισμό: Σε τουριστικούς προορισμούς όπως τα Καμένα Βούρλα, οι φήμες για θολά νερά προκαλούν άμεση φυγή λουομένων και ακυρώσεις, καταστρέφοντας τους ντόπιους επιχειρηματίες.

Οι έντονες αναστατώσεις και ο πανικός των λουομένων οφείλονται αποκλειστικά στις παραλείψεις αυτών των τριών φορέων, με πρώτη την Περιφέρεια.
Όταν το κράτος κρύβει τις μετρήσεις, αφήνει χώρο σε ιδιωτικές οργανώσεις (όπως το ΠΑΚΟΕ) να δημοσιεύουν δικά τους ευρήματα και να χαρακτηρίζουν παραλίες «ακατάλληλες». Αν η Περιφέρεια και ο Δήμος είχαν αναρτημένους τους επίσημους, αναλυτικούς πίνακες στην ακτή, θα κατέρριπταν κάθε φήμη σε δευτερόλεπτα. Τώρα, τρέχουν αμυντικά πίσω από τις εξελίξεις.

Η κοντόφθαλμη πολιτική της Περιφέρειας εκθέτει τη χώρα:
Σε κίνδυνος Διώξεων: Οι αρχές κινδυνεύουν με ποινικές ευθύνες για παράβαση καθήκοντος αν εκθέσουν λουόμενους σε έκτακτη ρύπανση.
Σε ευρωπαϊκά Πρόστιμα: Η Ελλάδα απειλείται με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και βαριά πρόστιμα για τη μη ορθή ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών δεδομένων.
Σε διασυρμός: Εμφανιζόμαστε διεθνώς ως μια χώρα όπου οι ευρωπαϊκές οδηγίες εφαρμόζονται μόνο «στα χαρτιά».

Επομένως απαιτούμε αριθμούς, Όχι σφραγίδες
Η δημόσια υγεία δεν προστατεύεται με αόριστες σφραγίδες. Απαιτούμε από την Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας να δώσει τώρα τα νούμερα στη δημοσιότητα, από το Υπουργείο να τα αναρτήσει και από τους Δήμους να τα τοποθετούν στις παραλίες. Θέλουμε να γνωρίζουμε τι μικροβιακό φορτίο έχει το νερό που μπαίνει στο σώμα μας και στο σώμα των παιδιών μας.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ

Επισυναπτόμενο 1: Έλεγχος συμμόρφωσης και παροχής στοιχείων προς Δήμο 

Επισυναπτόμενο 2 Χορήγηση εγγράφων και πρωτοκόλλων δειγματοληψίας προς Περιφέρεια
Επισυναπτόμενο 3 Παροχή εγγράφων από ΥΠΕΝ